อัตลักษณ์ชุมชน : แนวคิดและการจัดการเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนโดยหลักพุทธสันติวิธีของเทศบาลตำบลเชียงคาน จังหวัดเลย Identity of Community: Concept and Management for Sustainable Tourism by Buddhist Peaceful Means of Chiangkhan Municipality, Lei Provin

Vilaiwan Twichasri

Abstract


การวิจัยฉบับนี้ เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก โดยมีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ (1) เพื่อศึกษาแนวคิดเรื่องอัตลักษณ์ชุมชนและการจัดการท่องเที่ยวชุมชน (2) เพื่อศึกษาปัญหาและการจัดการการท่องเที่ยวในชุมชนเทศบาลตำบลเชียงคาน จังหวัดเลย (3) เพื่อนำเสนอแนวทางในการจัดการเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนด้วยอัตลักษณ์ชุมชนและหลักพุทธสันติวิธี

            ผลการวิจัยพบว่า อัตลักษณ์ของชุมชนเป็นส่วนหนึ่งของการจัดการเมืองท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ซึ่งชุมชนควรจะช่วยกันรักษาวัฒนธรรมประเพณี วิถีชีวิตของท้องถิ่นด้วยให้ได้ การควบคุมรักษาวัฒนธรรมชุมชนหรืออัตลักษณ์ชุมชน ต้องบริหารจัดการควบคุมด้วยชุมชนที่ต้องมีส่วนร่วม หนทางในการปฏิบัติของการอยู่ร่วมกันด้วยหลักสาราณียธรรม ซึ่งนับว่าเป็นเครื่องมือหนึ่งทางพุทธสันติวิธีที่จะช่วยเชื่อมประสานสมาชิกชุมชนให้มีทิศทางและแนวคิดจะรักษาอัตลักษณ์ชุมชนเป็นหนึ่งเดียวกันอันจะส่งผลให้การจัดการท่องเที่ยวชุมชนมีความยั่งยืน

            ปัญหาและของการจัดการท่องเที่ยวในชุมชนเชียงคาน จากการศึกษาพบว่า เชียงคานเริ่มมีปัญหาในเรื่องคนนอกพื้นที่ซึ่งส่งผลต่ออัตลักษณ์ของชุมชนที่เริ่มเปลี่ยนไป ทำให้ต้องมีการวางแผนในการบริหารจัดการด้านการท่องเที่ยวโดยการมีส่วนร่วมของทุกฝ่ายในชุมชนจนเกิดธรรมนูญชุมชนเชียงคานอย่างเป็นรูปธรรม

            แนวทางในการจัดการเพื่อการท่องเที่ยวยั่งยืนด้วยอัตลักษณ์ชุมชนเชียงคานพบว่า ชุมชนได้มีการจัดการปัญหาความขัดแย้งตามหลักพุทธสันติ กล่าวคือ หลักสาราณียธรรม ซึ่งเป็นธรรมที่ตั้งแห่งความระลึกถึงกัน มีการแบ่งปันผลประโยชน์กัน มีการยอมรับซึ่งกันและกัน ทำให้ชุมชนเชียงคานสามารถคงอัตลักษณ์ของชุมขนให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีความยั่งยืนสืบต่อไป

This qualitative research by an in-depth interview, with 3 objectives,i.e. (1)to study the concepts of community identity and management for community tourism; (2) to study the problem and management for tourism in the community of Chiangkhan Municipality; and (3) to present the ways to manage for sustainable tourism by the identity of Community and Buddhist peaceful means. 

The study is found that the identity of community is a part of managing sustainable tourism that the people in the community should cooperate in preserving their cultures, traditions and ways of lives or it could be said that the cultures or identity of the community should be well preserved. In doing so, there must be a mutual community management for living together with the practice of Saraniyadhamma, one of Buddhist peaceful means that will help community members join the same direction and concept for one identity of the community.  This will lead to such sustainable Community Tourism.

In view of the problem and management for tourism in the community of Chiangkhan Municipality, it is found that Chiangkhan starts to have problem with the people from the outside community causing changes of the identity of community.  This forces every department in the community to take part in making management plans for sustainable community tourism until there is a concrete community charter or practice of Chiangkhan Municipality.

For the ‘how to’ in managing for sustainable tourism by the identity of Chiangkhan Community, it is found that the Community has managed by Buddhist peaceful means of Saraniyadhamma which is the based Dhamma of remembrance, sharing benefits, and acceptance to one another.  By this Buddhist peaceful means, the identity of the Community can be preserved as the source of sustainable tourism.  


Full Text:

PDF

Refbacks

  • There are currently no refbacks.