การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ของประเทศไทย

สันติ สิงหาพรม, อุมาวรรณ วาทกิจ

Abstract



                 การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยโดยเป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Method Research) เชิงปริมาณ (Quantitative Research)และเชิงคุณภาพ (Qualitative Research)เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถาม (Questionnaires)และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview)กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย 1) คณะกรรมการและสมาชิกกลุ่มท่องเที่ยวชุมชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 297 ตัวอย่าง 2) นักท่องเที่ยวที่มาเยือนแหล่งท่องเที่ยวในพื้นที่ที่จัดให้มีการท่องเที่ยวโดยชุมชนในภาคตะวันออก-เฉียงเหนือของประเทศไทย จำนวน 323 ตัวอย่าง การสุ่มตัวอย่างแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม 1) สำหรับสอบถามกลุ่มท่องเที่ยวชุมชน สุ่มตัวอย่างโดยใช้ความน่าจะเป็น(Probability sampling)โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multistage Stage sampling) 2) สำหรับสอบถามนักท่องเที่ยว สุ่มตัวอย่างโดยไม่ใช้ความน่าจะเป็น (Non-Probability Sampling) ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบกำหนดโควตา (Quota Sampling)สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ค่าความถี่ (Frequency)ร้อยละ (Percentage)ค่าเฉลี่ย (Mean)ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation)
การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ (Exploratory Factor Analysis)

           ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่สำคัญที่ส่งผลต่อการจัดการการท่องเที่ยวชุมชนในมุมมองของกลุ่มท่องเที่ยวชุมชน มี 5 องค์ประกอบ คือด้านผลิตภัณฑ์และการตลาด (Product and Marketing)ด้านชุมชน (Community)ด้านการจัดองค์กร (Organization)ด้านความสัมพันธ์ (Relation) และด้านบุคคล(Personnel) สามารถอธิบายความแปรปรวนได้ ร้อยละ 72.871 ส่วนในมุมมองของกลุ่มนักท่องเที่ยว มี 4 องค์ประกอบ คือ ด้านผลิตภัณฑ์ (Product)ด้านการให้บริการ (Service) ด้านการตลาด(Marketing) และด้านเทคโนโลยี(Technology)สามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 63.324

           จากนั้นนำองค์ประกอบทั้งหมดไปกำหนดเป็นแนวทางในการจัดการการท่องเที่ยวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยได้ทั้งหมด 6 ด้าน คือ 1)ด้านชุมชน(Community)2) ด้านการจัดองค์กร (Organization) 3) ผลิตภัณฑ์ (Product) 4) ด้านการตลาด (Marketing) 5) ด้านความสัมพันธ์กับนักท่องเที่ยว (Relation) และ 6) ด้านการใช้เทคโนโลยี (Technology)

 

            This research study aimed to propose guidelines for management of community-based tourism in northeastern Thailand. The study employed mixed method research design which concurred both quantitative and qualitative methods. Research instruments included questionnaires and in-depth interview. Samples of the study were composed of 1) 297 committees and members of community-based tourism groups in the northeast; and 2) 323 tourists who visited community-based tourism cites in northeastern Thailand. Two sampling techniques were utilized containing: 1) the probability sampling that used multistage sampling technique and this was used for asking community-based group committees and members; and 2) the non-probability sampling technique that used quota sampling technique and this was used for asking tourists. The analysis of data employed statistical methods including frequency, percentage, mean, standard deviation, and exploratory factor analysis.

 

Findings revealed that

              In community based groups’ opinions, there are five important factors affecting management of community-based tourism. This includes product and marketing, community, organization, relation, and personnel. The variance can be explained at 72.871 percent. From the tourists’ perspectives, there are four factors—products, service, marketing, and technology. The variance can be explained at 63.324. Then all the factors were taken into account for identifying guidelines for management of community-based tourism in northeastern Thailand. It results in six factors including 1) community; 2) organization; 3) product; 4) marketing; 5) relation; and 6) technology.

 


Keywords


การจัดการ; การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน; แนวทางการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน / Management; Management of Community Based Tourism; Guidelines for Management of Community Based Tourism

Full Text:

PDF

References


Abdul Alem Mohammed and Basri bin Rashid. (2012). Customer

Relationship Management (CRM) in Hotel Industry: A Framework

Proposal on the Relationship among CRM Dimensions, Marketing

Capabilities and Hotel Performance. International Review of

Management and Marketing.2(4).220-230.

Department of Tourism. (2014). Strategic Plan and Tourism Development

Strategy Department of Tourism 2014-2017. Bangkok: Department

of Tourism.

Department of Tourism.(2017).Community Base Tourism

Database.Online. Retrieved March 28, 2017. From

http://www.cbtdatabase.org/

Designated Areas for Sustainable Tourism Administration (Public

Organization).(2015). Community-Base Tourism.(2 nd.) Bangkok:

COCOON & CO Company Ltd.

LakkanaSukonthawat.(2015). Direction of Strategic Development of

Customer Relationship Management of Hotel Businesses in the

Western Region.Journal of Humanities & Social Sciences Review.

(2), 1-16.

La-iadSilanoi and SupavadeeSuthirak(2015). The Influence of Marketing

Mixed Factors on Tourists’ Decision Making for Visiting the Agro-

tourism Attraction: A Case Study of SuanSalaAthitAgrotourism

Attraction, at Ban Na San District, SuratthaniProvince,Thailand.

Journal of Thai Hospitality and Tourism.10(2), 47-59.

Ministry of Tourism and Sports. (2015). Thailand Tourism Strategy 2015-

Bangkok: Ministry of Tourism and Sports.

M.OnurGulbahara, FazliYildirim. (2015). Marketing Efforts Related to

Social Media Channels and Mobile Application Usage in Tourism:

Case Study in Istanbul.Social and Behavioral Sciences,19 (5),

– 462 .

NontiphakPianroj, SiriphatChodchuang and NattamonRatcharak.(2015).

Linking Itinerary and Tourism Promotion Program in the History and

Culture of the Four provinces in Southern Thailand.Journal of

Management Sciences.32(2), 89-115.

Palatkov, Monika. (2011). The 7-S-McKinsey Model: an Implementation

Tool of a Destination Marketing Strategy in the Czech Republic.

Global Management Journal,3(1/2), 44.

Randal Rosman and Kurt Stuhura. (2013). The Implications of Social

Media on Customer Relationship Management and the Hospitality

Industry. Journal of Management Policy and Practice.4(3): 18-26.

SajadAlipourEshliki and Mahdi Kaboudi. (2012). Community Perception of

Tourism Impacts and Their Participation in Tourism Planning:

A Case Study of Ramsar, Iran. Social and Behavioral Sciences.36,

– 341.

ŞevkiÖzgener and Rifatİraz. (2006). Customer Relationship Management

in Small–Medium Enterprises: The case of Turkish Tourism Industry.

Tourism Management. 27(6), 1356-1363.

SimaGhalebMagatef. (2015). The Impact of Tourism Marketing Mix

Elements on the Satisfaction of Inbound Tourists to Jordan.

International Journal of Business and Social Science.6(7).41-58.

SupamasAngsuchoti, SomtawinWichitwanna and Ratchanikun

Pinyopanuwat.(2009).Statistical analysis for research in social

and behavioral sciences.Techniques to use Lisrel program.3 rd.

Bangkok: CharoendiMankhongKanphim.

The Thailand Community Based Tourism Institute. (2006). Community-

Base Tourism : CBT. (Online).Retrieved March 28, 2017. From

http://www.cbt- i.or.th/

PiyapornThongsuk(2015). Services Marketing Mix Strategy for Lesbian,

Gay, Bisexual, Transgender (LGBT) Tourists Visiting Bangkok.

A Thesis Submitted in Partial Fulfillment of the Requirements for

the Degree Master of Business Administration. Master of Business

Administration Program. Graduate School:Silpakorn University.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


บัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น
อาคาร 100 ปี สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสภมหาเถร)
เลขที่ 30 หมู่ 1 บ้านโคกสี ตำบลโคกสี อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น 40000
http://www.ojs.mcu.ac.th/index.php/jmcukk
http://www.jg-mcukk.com
E-mail : journalmcukk@gmail.com