“กรรม” ในไภษัชยวัสตุแห่งคัมภีร์มูลสรวาสติวาทวินยวัสตุ

เสกสรรค์ สว่างศรี, สำเนียง เลื่อมใส

Abstract


คัมภีร์มูลสรวาสติวาทวินยวัสตุ-ไภษัชยวัสตุ เป็นคัมภีร์ว่าด้วยเรื่องพระวินัยของนิกาย         มูลสรวาสติวาท ที่พระพุทธเจ้าทรงบัญญัติว่าด้วยเรื่องประเภทของยาสำหรับภิกษุอาพาธ วิธีการทำยา ภาชนะใส่ยา และที่เก็บยาเป็นต้น ตลอดถึงอาหารสำหรับภิกษุผู้อาพาธ โรคที่เกิดขึ้นแก่ภิกษุ บทบัญญัติพระวินัย มูลเหตุของการบัญญัติพระวินัย ธารณี คัมภีร์นี้นอกจากจะกล่าวถึงพระวินัยไว้ในส่วนเบื้องต้นแล้ว แต่ก็ไม่ได้ทอดทิ้งหลักคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเลยแม้แต่น้อย โดยประเด็นที่เน้นมากที่สุดก็คือหลักความเชื่อเรื่องกรรม ซึ่งถือได้ว่าเป็นหลักความเชื่อที่สำคัญ โดยพระองค์ทรงแสดงให้เห็นว่า กรรมนั้นส่งผลให้แก่สรรพสัตว์ไม่เว้นแม้แต่พระองค์เอง ทรงสอนให้มนุษย์เชื่อในเรื่องกรรม และผลของกรรม เพื่อให้พุทธศาสนิกชนเกิดความเชื่อความเลื่อมใสศรัทธาตามหลักคำสอนในพระพุทธศาสนาและปฏิบัติตนต่อความเชื่อนั้น ๆ อย่างเหมาะสมถูกต้อง

Full Text:

PDF

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


กองวิชาการ สำนักงานอธิการบดี 

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
๗๙ หมู่ ๑ ห้อง ๓๐๕ สำนักงานอธิการบดี
ต.ลำไทร อ.วังน้อย จ.พระนครศรีอยุธยา ๑๓๑๗๐
โทร. ๐๓๕-๒๔๘-๐๑๓ ต่อ ๘๗๖๗
http://jma.mcu.ac.th